Blog Louis Smit

  • Over business consultancy, marketing, coaching van bedrijven, ontwikkelingssamenwerking, reizen, kunst, literatuur, media en andere dingen die communiceren

Terry

Dit is Terry, een Australier van 74 die al negen jaar op Bali woont in een homestay. Het grootste deel van zijn tijd zit hij te roken en een computerspel te spelen. Om de paar minuten laat hij zijn kunstgebit een koprol maken in zijn mond. Als je hem tegenkomt, zegt hij: “hello mate”. 

Tot zijn pensionering werkte hij in de security op het vliegveld van Perth. Na twee scheidingen stelt zijn pensioen hem nog wel in staat om op Bali goed te leven, een paar uurtjes vliegen van Australie. Naar eigen zeggen  heeft hij een Balinese vriendin die hem elke week opzoekt.

Als hij in zijn eentje door Sanur loopt, onderscheidt zijn autonome uitstraling hem van de bleke Australische mannen op leeftijd die verdwaasd rondlopen of op niets zitten te wachten in een sports bar. Hij loopt met een stok, want zijn voeten hebben een opduvel gekregen bij een motorongeluk.

Er is even een rimpeling in de vijver.  Hij is zijn documenten verloren. “Eigen stomme schuld”.  Een paar dagen geen cent te makken. Voor de aangeboden biertjes en de sandwiches toont hij zich erg dankbaar. Intussen vertelt hij beeldend over multicultureel Perth.  

Wat is nou zo fascinerend aan deze man? In ieder geval: zijn onthechtheid, zijn onaangepastheid, het overal lak aan hebben en zijn tevredenheid met weinig.