Blog Louis Smit

  • Over business consultancy, marketing, coaching van bedrijven, ontwikkelingssamenwerking, reizen, kunst, literatuur, media en andere dingen die communiceren

Toch nog 6000 standbeelden van Lenin

Zo’n 120 miljoen mensen bezichtigden het geprepareerde lichaam van Lenin dat tentoongesteld wordt in zijn mausoleum in Moskou. Begraaf hem nu maar, vindt 60 procent van de Russen. Honderd jaar na de Oktoberrevolutie zijn er in Rusland nog steeds 6000 standbeelden van Lenin, zo staat in een mooi overzicht van Courrier International.

Die standbeelden zijn velerlei. Lenin was ca 1m65  lang, maar sommige stellen de Sovjetleider als een reus voor. Zoals ook met de Romeinse keizers wel gebeurde. Ook zie je in Rusland wel gedrongen, bijna timide Lenins op een sokkel - iets dat niet past bij zijn reputatie van Groot Revolutionair. Uit onderzoek blijkt dat het merendeel van de Russen tegenstander is van het slopen van de beelden. President Poetin zou de Lenin-verering wel willen stoppen, maar het nog niet aandurven.

De Grote Socialistische Oktoberrevolutie is hot. Logisch bij de 100e verjaardag. De Universiteit Leiden wijdt er een reeks lezingen en filmvertoningen aan. En in de Mayflower Bookshop in Leiden klinkt ‘De twaalf’ van Aleksandr Blok uit 1918. Dat gedicht gaat over revolutionairen die moordend door Sint-Petersburg trekken. Heel wat ruiger dan dat beroemde gedicht van hem dat begint met: Nacht, straat, drogisterij, lantaren, Een ongerijmd en troebel licht…

Ook zijn er boeken over de revolutie. Zo schreef de historica en publiciste Janine Jager over de enkele honderden Nederlanders die rond 1917 in Rusland leefden, onder meer voor werk en zaken. De nieuwe regering was gekant tegen buitenlanders en de grenzen gingen dicht. Vluchten was moeilijk. Van hun precaire situatie getuigen vele documenten, waaronder ambtsberichten. Jager maakt daar een vloeiend en boeiend verhaal van, onder de veelzeggende titel “Hoe komen wij heelhuids uit deze hel?”

Dit sluit mooi aan op “Midden in de revolutie – Petrograd 1917” van de Britse historica Helen Rappaport. Dat is gebaseerd op ooggetuigenverslagen van Amerikanen, Britten en Fransen,  onder wie journalisten, diplomaten, verpleegsters en communisten.