Blog Louis Smit

  • Over business consultancy, marketing, coaching van bedrijven, ontwikkelingssamenwerking, reizen, kunst, literatuur, media en andere dingen die communiceren

Kapper

Naar de kapper gaan is een hachelijke zaak in een land waarvan je de taal niet spreekt en waar de kapper ook niet verder komt dat Hello Goodbye. Gebaren en ander toneelspel kunnen natuurlijk uitkomst brengen. Zoals bij die andere kennelijke buitenlander met creatieve geest die bij de drogist in Turkije de ene hand op zijn maag hield en de andere op zich achterwerk en onder het roepen van tuvalet! tuvalet! naar een denkbeeldige wc hopste. De diarreeremmer kwam vervolgens op de toonbank.

En als je geen schapevlees op je bord wilt maar rundvlees, helpt het in Turkije ook om, net als John Cleese in de Fawlty Towers-aflevering The Germans, je wijsvingers als horens boven je hoofd te houden en “boehoe, boehoe” uit te stoten.

Maar bij de kapper neem ik het zekere voor het onzekere. Het met duim en wijsvinger aanduiden dat er maar een beetje afmoet van je haar leidt gemakkelijk tot het misverstand dat het gemillimeterd mag worden. Dus daarom maar een poppetje getekend met haar en een schaartje dat alleen het puntje afknipt.

Toch kun je nog voor verrassingen komen te staan, want de kapper die ik in Ankara bezocht zag een paar haartjes in mijn oren, smeerde er ongevraagd hete was op, liet deze hard worden en scheurde daarna bijna mijn oor eraf. Een van pijn vertrokken gezicht in de spiegel keek mij aan. (2012)